Dag twee in Hanoi en ik voel me hier al heel erg thuis. Behalve dan dat ik steeds verdwaal (zoeken naar m’n hotel terwijl ik ervoor sta, ik verzin dit niet), maar dat doe ik in Eindhoven ook. Ik voel me echt thuis.

Vanmorgen vroeg op want om half acht afgesproken om met Kimi naar een dorpje in de buurt te gaan waar ze keramiek maken. Pottenbakken, dus. (no pun intended, nog steeds niet). Na het ontbijt (snel, want ik had me verslapen) een Über geregeld en 3 minuten later stond er een mannetje op een brommer voor de deur die me dwars door de ochtendspits naar het busstation bracht.

Na een half uurtje met de bus waren we in Bát Tràng, waar we meteen meegetroond werden voor een sessie pottenbakken (..). Eerlijk gezegd voelde het voor mij een beetje als een toeristenfuik, maar ik heb eindelijk het perfecte beeldje voor onder de esdoorn van oma die in mijn tuin staat, gevonden. En we hebben een heerlijk zonnige ochtend gehad, met een glaasje suikerrietsap (ook nooit doen) en een kokosnoot vol kokosmelk (yummie!).

Terug naar de stad, want Kimi moest gaan werken. Vanmiddag rondgeslenterd in het zonnetje tot het ging regenen (en toen rondgeslenterd in m’n “ik-heb-toch-al-verkering” regenponcho), heerlijk gegeten en op tijd naar bed.

Morgen wordt regen voorspeld, dus dat wordt waarschijnlijk een dagje pamperen in een spa.

Houdoekes!